Wielowymiarowe wyszczuplanie
Pobierz aplikację LNE Apple Store Logo Google Play Logo
 
Wielowymiarowe wyszczuplanie
14/07/2016
dossier-106-headerBy przygotować dobry program odchudzający, nie trzeba być dietetykiem czy trenerem osobistym, trzeba natomiast uwzględnić indywidualne potrzeby i predyspozycje podopiecznego. Warunkiem sukcesu jest kompleksowe podejście do problemu i stałe wsparcie psychologiczne.

Jak pomóc schudnąć?
Aby uzyskać efekt odchudzania, konieczna jest determinacja. Wiele osób chce schudnąć, ale im się to nie udaje. Doświadczenie pokazuje, że sukcesy w zwalczaniu otyłości odnoszą te osoby, które mają odpowiednie wsparcie życzliwych ludzi. Odchudzająca się klientka potrzebuje przede wszystkim kontaktu i uwagi, a dopiero w drugiej kolejności fachowych porad. Jak zapewnić jej odpowiednie wsparcie? Przede wszystkim trzeba widywać się z nią co najmniej raz w tygodniu, wyznaczać dyscyplinę na najbliższe dni i na bieżąco obserwować efekty. Poradnie czy dietetycy, którzy odnoszą największe sukcesy, wcale nie proponują wyjątkowych, cudownych diet, ale zapewniają każdemu klientowi regularną opiekę.

Dlaczego odchudzanie jest takie trudne?
Zrzucona nadwaga często wraca wkrótce po zakończeniu diety. Odpowiadają za to tak zwane komórki progenitorowe białych komórek tłuszczowych. Są one nieco podobne do komórek macierzystych, lecz w przeciwieństwie do nich mogą rozwijać się wyłącznie w kierunku jednego typu dojrzałych komórek: tłuszczu. Są nieaktywne, lecz cały czas gotowe, by w odpowiedniej chwili podzielić się na dwie komórki, z których jedna wejdzie w skład dojrzałej tkanki tłuszczowej, zaś druga pozostanie komórką progenitorową i przejdzie w stan uśpienia aż do momentu, kiedy potrzebny będzie jej kolejny podział. Jeśli mamy dużą pulę takich komórek, będą one wychwytywały każdy nadmiar substancji odżywczych, tworząc tkankę tłuszczową. Co gorsze, kiedy organizm poczuje, że „kiedyś miał więcej, a teraz ma mniej”, będzie szukał każdej okazji, żeby wyhodować tłuszcz.

 

Dietetycy, którzy odnoszą największe sukcesy,
wcale nie proponują wyjątkowych, cudownych diet,
ale zapewniają każdemu klientowi regularną opiekę.

 

Kiedy przybywa nam tkanki tłuszczowej?
Zauważmy, że w dzikiej przyrodzie nie występuje problem otyłości. Dotyczy on człowieka i zwierząt przez niego hodowanych. Skąd się bierze? Bodźce, które docierają do nas z zewnątrz, to tak zwane stresory, które wywołują dyskomfort. Może on pochodzić z poziomu fizycznego, psychicznego bądź mentalnego (sfera mentalna jest u człowieka bardzo rozbudowana i to w niej najczęściej występują impulsy prowadzące do otyłości). Zmaganie się ze stresem jest całkowicie naturalne; nie jest możliwe życie bez stresorów. Jednak ich nadmiar, zwłaszcza długotrwały, prowadzi do zaburzenia równowagi w organizmie i różnych zaburzeń.
Najczęstsze z nich to:

  • rozregulowanie systemu hormonalnego,
  • zaburzenia flory bakteryjnej jelit,
  • problemy psychoemocjonalne.

Te trzy powiązane zjawiska stanowią główne przyczyny otyłości.

Podsumowując:
– Im więcej tłumionych stresorów, tym większe zapotrzebowanie na energię.
– Im większe zapotrzebowanie na energię, tym więcej tworzy się komórek tłuszczowych.
– Im więcej komórek tłuszczowych, tym większa otyłość.
– Im szybciej usuwamy skutki stresu z naszego organizmu, tym szybciej chudniemy lub zaczynamy zapobiegać otyłości!

 

Za efekt jo-jo odpowiadają tzw. komórki
progenitorowe białych komórek tłuszczowych.

 

Dlaczego niektórzy tyją, a inni nie?
Reakcje na nadmiar stresorów są bardzo indywidualne, a jedna z nich to przybieranie na wadze. Pojawienie się nadwagi i otyłości zależy od wielu czynników, takich jak:

  • genotyp
  • reaktywność nerwowa i hormonalna
  • struktura i czynnościowe podłoże pobudliwości ośrodków regulujących apetyt oraz układu nerwowego
  • odżywianie matki w okresie prenatalnym i cechy jej środowiska wewnętrznego
  • żywienie w okresie wczesnego dzieciństwa
  • wpływy rodzinne i kulturowo-społeczne
  • warunki cywilizacyjne.

Jak tworzyć plan odchudzania?
Przyczyny nadmiernego tycia są, jak widać, złożone, ale najkrócej można je scharakteryzować jako brak równowagi lub zaburzenie właściwego rytmu życia. Może to polegać na nadmiernym pobudzeniu całego organizmu bądź niektórych jego ośrodków, nadmiernym wyhamowaniu albo zbyt gwałtownych zmianach poziomu energii.
Dysponując tą wiedzą, możemy stwierdzić, że właściwy plan odchudzania jest:

  • indywidualny – dostosowany do zaburzeń występujących u danej osoby, ale też do jej potrzeb i naturalnych predyspozycji,
  • kompleksowy – obejmuje program dietetyczny (wyjaśnienie zasad diety, jadłospis, przepisy kulinarne), odpowiednie wspomaganie metaboliczne (pobudzenie trawienia, odkwaszanie, detoksykację, sanację jelit), program ćwiczeń fizycznych oraz wsparcie psychiczne.

Najlepiej, jeśli odchudzanie przebiegać będzie w następujących etapach:

  1. Działanie przeciwlękowe.
  2. Rozpalenie „ognia trawiennego”.
  3. Usunięcie złogów.
  4. Stabilizacja.
dossier-106-L
fot. fotolia

Jak jeść?
Dane statystyczne pokazują, że w Polsce spożywamy ogromne ilości węglowodanów w postaci pieczywa i ziemniaków oraz dużo mięsa. Większość borykających się z otyłością klientów nie tyje od spożywania zbyt dużej ilości tłuszczu, ale z powodu niewłaściwych proporcji i połączeń poszczególnych składników żywieniowych. To mit, że jedząc tłuste jedzenie, stajemy się tłuści. Tuczy zazwyczaj nie sam tłuszcz, ale jedzenie tłusto-słodkie, na przykład połączenie ziemniaków z tłustym mięsem albo przetworzony nabiał, który zawiera zarówno sporo tłuszczu, jak i dużo laktozy, czyli cukru mlecznego.
W naszej diecie jest znacznie więcej cukrów, niż nam się wydaje. Osoby, które chcą schudnąć, często uważają, że ograniczają cukier, ale jednocześnie jedzą dużo serów, owoców, piją soki. Dlatego w praktyce najbardziej spektakularne efekty przynoszą diety niskowęglowodanowe: Dukana, Atkinsa, Kwaśniewskiego, kopenhaska, paleo. Drastyczne ograniczenie cukrów i podaż tłuszczu powoduje, że organizm przestaje gromadzić tkankę tłuszczową i pozyskuje energię z jej spalania. Jednocześnie zmniejsza się apetyt. Efekt jest jednak krótkotrwały i często krótko po zaprzestaniu diety dochodzi do słynnego efektu jo-jo, nie wspominając o innych negatywnych skutkach.
Właściwa dieta odchudzająca to taka, która pomaga przywrócić organizmowi właściwy rytm, a następnie go utrzymać. Niektóre osoby potrzebują do tego pokarmów lekkich i pobudzających (dieta niskotłuszczowa, ostre przyprawy), inne – raczej sycących i łagodzących, z większą ilością tłuszczu. W medycynie psychoenergetycznej wyróżniamy trzy główne typy ludzkie, o których piszę poniżej. Każdemu z nich przyporządkowane są nieco inne zasady żywienia. Aby je rozpoznać, można posłużyć się metodą skaningowej diagnostyki termoregulacyjnej (STRD), ale wiele informacji odczytamy z budowy ciała i usposobienia naszego klienta.

Jak ćwiczyć?
Aby spalić tłuszcz, potrzebujemy tlenu. Dlatego do spalania tkanki tłuszczowej najlepiej przyczynia się trening aerobowy (cardio), w którym nie dochodzi do zakwaszenia mięśni i nie wchodzimy w fazę wysiłku „beztlenowego”. Najprościej mówiąc, organizm powinien nadążać z dostarczaniem tlenu do tkanek. W praktyce oznacza to, że osobom otyłym najlepiej służy taki wysiłek, w czasie którego mogą one swobodnie oddychać przez nos.

Bardziej precyzyjnie poziom wysiłku możemy zbadać, mierząc tętno. Jego optymalny przedział dla treningu odchudzającego to od 55% do 85% tętna maksymalnego. Możemy przyjąć, że tętno maksymalne to 220 – x, gdzie x to wiek trenującego. Przykładowo dla kobiety 28-letniej górna granica w treningu cardio powinna wynosić 163 uderzenia serca na minutę (bo 220 – 28 = 192, 192 x 85% = 163), a dolna to 106 uderzeń na minutę (bo 192 x 55% = 106).
Co bardzo ważne, trening powinien być systematyczny i trwać powyżej 25 minut, gdyż dopiero po takim czasie organizm zacznie pobierać energię z tłuszczu. W początkowym etapie odchudzania możemy stosować ćwiczenia trzy razy w tygodniu, później należy zwiększać częstotliwość. Rodzaj wysiłku dobieramy również indywidualnie, biorąc pod uwagę typ psychoenergetyczny.

Jak zindywidualizować program odchudzania?
Tworzenie indywidualnych programów wyszczuplających wymaga pewnej dozy wiedzy i doświadczenia. Na początek warto wziąć pod uwagę kilka prawidłowości i zasad dotyczących trzech podstawowych typów psychoenergetycznych. (Następnym krokiem powinno być rozpoznawanie typów mieszanych).

 

Przyczyny nadmiernego tycia są złożone.
Najkrócej można je scharakteryzować
jako brak równowagi lub zaburzenie właściwego rytmu życia.

 

TYP SENSORYCZNY
Ludzie o dominacji tego ośrodka są nerwowi i zmienni. Szybko myślą, błyskawicznie kojarzą fakty i przyswajają informacje, lecz równie szybko je zapominają. Można ich łatwo wyprowadzić z równowagi. Działają szybko, ale łatwo się wyczerpują. Mają w sobie dużo lęku, lecz nie zawsze jest on widoczny w pierwszym kontakcie. Są wrażliwi na dotyk i nie lubią hałasu.
Słaby układ nerwowy powoduje, że często cierpią na nerwicę lub depresję, miewają kłopoty ze snem. Cechuje je też wrażliwy układ pokarmowy: skłonność do zaparć, wzdęć, dolegliwości żołądkowych.
Zazwyczaj osoby te są szczupłe, o delikatnie ukształtowanych rękach, wąskich biodrach i płaskich pośladkach. Nie mają problemów z nadwagą, a jeśli już, to jest to tkanka tłuszczowa zbierająca się na brzuchu i klatce piersiowej – najczęściej pojawia się ona w średnim wieku. Jest to otyłość typu sensoryczno-wątrobowego.
Osoby takie powinny prowadzić regularny tryb życia i pracować w spokojnej atmosferze. Jednocześnie potrzebują zmian i nowych bodźców, by móc wykazywać się kreatywnością i unikać monotonii, której nie znoszą. Powinny przede wszystkim dążyć do tego, żeby nie kierować się w pierwszej kolejności emocjami i zawsze przez chwilę się zastanowić, nim podejmą działanie.

Zalecenia dietetyczne:

  • umiarkowanie ciepłe posiłki
  • dodawanie masła i tłuszczu
  • smaki słone, kwaśne i słodkie
  • pożywienie łagodzące i sycące
  • ograniczenie używek.

Zalecenia treningowe:
Osoby te mają silną potrzebę równowagi miedzy aktywnością fizyczną a psychiczną, lubią ruch i „aktywne odprężanie się”. Ćwiczenia nie powinny jednak być bardzo intensywne, bo takie powodują zbyt silny stres. Niekorzystnie działa też silne współzawodnictwo.
Zalecane metody ćwiczeń odprężających: joga, tai-chi, metoda Feldenkraisa, techniki Aleksandra, śpiew.
Zalecane dyscypliny sportu: aerobic, badminton, koszykówka, bilard, szermierka, golf, piłka nożna, trening siłowy, kajakarstwo, surfing, taniec, siatkówka, wioślarstwo, jazda na rolkach.

TYP EMOCJONALNY
Osoby te mają dużo napędu wewnętrznego, przenikliwy umysł i dużą zdolność koncentracji. Łatwo wpadają w gniew. Z zaangażowaniem bronią swoich przekonań, lubią się spierać. Gdy są zrównoważone, mają dużo odwagi oraz pewności siebie. Przy braku harmonii są sarkastyczne oraz popadają w pracoholizm. Chętnie otaczają się ładnymi przedmiotami.
Najczęściej mają szeroką klatkę piersiowa i mocne plecy, co nadaje sylwetce ciężki wygląd. Te obszary, jak również talia i brzuch, mają tendencję do gromadzenia tkanki tłuszczowej. Biodra są węższe niż barki, pośladki raczej małe, a nogi szczupłe i kształtne. Osoby te mogą często cierpieć na otyłość typu emocjonalno-tarczycowego (sterczący brzuch) lub emocjonalno-adrenalinowego (opadający brzuch).
Częste problemy u tych ludzi to zaburzenia metabolizmu oraz rozregulowany system hormonalny, co prowadzi do otyłości i powoduje zaburzenia trawienne. Nierzadko zapadają na choroby układu krążenia i wątroby, mają też problemy ze skórą (stany zapalne, wysypki, trądzik). Osoby te są szczególnie wrażliwe na wszelkie zanieczyszczenia.
Podstawę zdrowia psychicznego stanowi dla nich umiarkowanie pod każdą postacią. Szkodliwe są emocje takie jak wrogość, nienawiść, brak tolerancji, zazdrość. Osoby te powinny często zatrzymywać się na chwilę w „pędzie życia” i doświadczać zmysłami piękna natury, ale też odkrywać proste uroki codziennego życia. Potrzebują regularnego, stałego sposobu żywienia, bezpiecznego pomieszczenia i stałych przyzwyczajeń.

Zalecenia żywieniowe:

  • chłodne i ciepłe, lecz nie gorące potrawy
  • posiłki umiarkowanie pożywne
  • smaki: gorzki, słodki i cierpki
  • mniej masła i tłuszczu, jeżeli wcześniej było go dużo
  • nieprzejadanie się
  • czyste, niezatrute pokarmy
  • jeżeli są problemy z wagą i nie można pohamować apetytu, nie powinno się na siłę zmniejszać posiłków, ale stopniowo redukować ich ilość.

Zalecenia treningowe:
Trening niezalecany w wysokiej temperaturze. Powinien mieć zawsze umiarkowane tempo. Warto wykonywać dużo ćwiczeń rozciągających, w szczególności nadbrzusze i klatkę piersiową. Dobrze działa aktywność w grupie.
Zalecane metody ćwiczeń odprężających:
tai chi, joga, ćwiczenia oddechowe, techniki medytacyjne.
Zalecane dyscypliny sportu:
Badminton, wędrówka górska, golf, koszykówka, kajakarstwo, biegi, nordic walking, pilates, jazda na rowerze, jeździectwo, pływanie, biegi narciarskie, taniec.

TYP BEHAWIORALNY
Są to osoby mocno zbudowane, silne, opanowane. Nie wpadają w gniew, dążą do zachowania spokoju w swoim otoczeniu. Mają wrażliwy smak i węch. Bywają materialistami, lubią oszczędzać: słowa, energię, pieniądze. Często tłumią w sobie wiele negatywnych emocji. Mają stały poziom energii i większą wytrzymałość niż pozostałe typy. Ludzie ci są z natury tolerancyjni i sprawiedliwi. Wolno się uczą, natomiast trwale zapamiętują i z czasem odznaczają się solidną znajomością tematu. Gdy są zrównoważeni, stanowią oparcie dla innych. Jeśli tracą równowagę, popadają w apatię, zwlekają z decyzjami, stają się chciwi, zaborczy, leniwi oraz ospali umysłowo.

 

Właściwa dieta odchudzająca to taka,
która pomaga przywrócić organizmowi
właściwy rytm, a następnie go utrzymać.
Niektórzy potrzebują do tego pokarmów lekkich
i pobudzających (dieta niskotłuszczowa, ostre przyprawy),
inni – raczej sycących i łagodzących, z większą ilością tłuszczu.

Mają szczupłe ramiona i barki, zazwyczaj bez nadmiaru tkanki tłuszczowej. Tłuszcz gromadzi się w dolnej części ciała, zwłaszcza tuż powyżej stawów biodrowych oraz na udach. Nierzadko prowadzi to do otyłości typu behawioralno-gonadalnego.
Osoby o tej dominacji łatwo gromadzą w sobie płyny, dlatego cierpią na choroby błon śluzowych, zapalania zatok, zaziębienia, alergie, bóle stawowe.
Ludzi ci, szczególnie mężczyźni, silnie bronią swojego terytorium, w związku z tym pomoc psychologiczna bywa w ich przypadku bardzo trudna. Do równowagi potrzebują stymulacji, kontaktu z ludźmi, poznawania nowych rzeczy. Należy mobilizować ich do działania, ale w taki sposób, by nie ograniczać ich samodzielności, niczego nie narzucać. Osoby te potrzebują poczucia, że same decydują o podejmowaniu wyzwań.

Zalecenia dietetyczne:

  • ograniczenie słodyczy
  • ciepłe, lekkie dania
  • potrawy suche lub gotowane w małej ilości wody
  • minimum masła, oleju i cukru
  • smaki gorzkie, ostre i cierpkie
  • picie ciepłych płynów, ale z umiarem.

Zalecenia treningowe:
Typ behawioralny potrzebuje regularnego, wyczerpującego treningu. Intensywny wysiłek jest w ich przypadku podstawą wyszczuplania. Ważną rolę odgrywają ćwiczenia pasa biodrowego i brzucha.
Zalecane metody ćwiczeń odprężających: mocny masaż całego ciała, akupresura.
Zalecane dyscypliny sportu:
Aerobik, aikido i inne sporty walki, siatkówka plażowa, hokej, szermierka, wioślarstwo, wspinaczka, trening siłowy, wyścigi kolarskie, rugby, nurkowanie, surfing, biegi, skoki spadochronowe, paralotniarstwo.

Oprac. red. Olga Filanowska

 

 

Dr n. med. Krzysztof Krupka

Ekspert medycyny psychoenergetycznej,
twórca holistycznej metody diagnostycznej STRD.
Internista, neurolog, dietetyk, specjalista rehabilitacji.
www.drkrupka.pl

 
 
 

ZAPRENUMERUJ KOLEJNE NUMERY JUŻ TERAZ
LNE - ponad 200 stron dobrej lektury